O naszej ofercie

Terapia ręki


Czy wiesz, że terapia ręki to znacznie więcej niż tylko ćwiczenie dłoni? To kompleksowa ścieżka rehabilitacji, skupiająca się na usprawnieniu precyzyjnych ruchów (motoryki małej) – od chwytania przedmiotów po pisanie. Skierowana jest głównie do dzieci z trudnościami w codziennych czynnościach (ubieranie, jedzenie, zabawa) lub zaburzeniami rozwojowymi (np. integracji sensorycznej, autyzm, mózgowe porażenie dziecięce), ale pomaga też dorosłym.

Założenia terapii ręki:

Założenia terapii ręki koncentrują się na holistycznym i funkcjonalnym podejściu, gdzie ręka traktowana jest jako element całego łańcucha kinetycznego ciała. Terapia zakłada, że prawidłowa motoryka mała (precyzyjne ruchy dłoni/palców) zależy od stabilizacji „bazy” – czyli obręczy barkowej, tułowia i propriocepcji (czucia głębokiego). Dlatego praca zaczyna się od ćwiczeń globalnych (motoryka duża: ramiona, łokcie, stabilizacja posturalna), a dopiero później skupia na dłoni.

Kluczowe jest indywidualne dobranie zadań do potrzeb i możliwości pacjenta, z uwzględnieniem integracji sensorycznej (np. reakcje na dotyk, czucie mięśniowe) oraz zaburzeń neurologicznych lub rozwojowych. Terapia kładzie nacisk na funkcjonalność – wszystkie ćwiczenia mają służyć codziennej samodzielności (jedzenie, ubieranie, pisanie). Proces jest etapowy i sekwencyjny (od wzmacniania mięśni, przez koordynację ręka-oko, po precyzyjne chwyty), a postępy są stale monitorowane.

Ważnym założeniem jest również stymulowanie motywacji poprzez zabawę i aktywności angażujące dziecko, by terapia nie była źródłem frustracji, lecz pozytywnym doświadczeniem wspierającym niezależność i pewność siebie.

Zadzwoń i zapytaj o poradę

Wskazania:

  • problemy w samoobsłudze (trudności z zapinaniem guzików, zasuwaniem suwaków, wiązaniem butów, jedzeniem sztućcami),
  • niechęć/unikanie czynności manualnych (rysowania, lepienia z plasteliny, wycinania, układania drobnych przedmiotów),
  • zaburzenia napięcia mięśniowego w obrębie kończyny górnej (nadmierna sztywność lub wiotkość dłoni i palców),
  • nieprawidłową postawę ciała podczas czynności stolikowych (np. podpieranie głowy, asymetria),
  • trudności grafomotoryczne (słaba jakość rysunków jak na wiek, nieprawidłowy nacisk kredki – zbyt słaby lub dziurawiący papier, niemożność trzymania się liniatury, częste wychodzenie poza kontury),
  • brak koordynacji oburęcznej (np. przy krojeniu, otwieraniu słoików),
  • diagnozę zaburzeń rozwojowych (np. autyzm, zespół Downa, MPD, zaburzenia integracji sensorycznej, dyspraksja),
  • objawy bólowe lub szybką męczliwość podczas pisania/rysowania (np. skargi na ból ręki, szyi lub głowy),
  • nieprawidłowe wzorce chwytania przedmiotów (np. całą dłonią zamiast chwytu pęsetowego) oraz deficyty koordynacji wzrokowo-ruchowej (trudności z łapaniem piłki, układaniem puzzli).